تبلیغات

سحابی ها

دسته بندی: سحابی ها،
251 بازدید

سحابی ها

اگرچه بیش‌تر جرم کهکشان راه شیری در ستارگان جمع شده است، محیط بین‌‌‌ستاره‌‌‌ای کاملاً خالی نیست. گاز و غبار در این محیط، هم به‌‌‌شکل ابرهایی مجزا و هم به‌‌‌صورت پراکنده و رقیق، دیده می‌‌‌شود. در هر سانتیمتر مکعب محیط بین‌‌‌ستاره‌‌‌ای، معمولاً یک اتم گاز وجود دارد؛ و در هر کیلومتر مکعب آن، 100 ذرّه‌‌‌ی غبار.

در کل، حدود 10% از جرم راه شیری را گاز بین‌‌‌ستاره‌‌‌ای تشکیل می‌‌‌دهد. با توجه به اینکه در صفحه‌‌‌ی کهکشانی و بازوان مارپیچ، گاز به شدت متراکم شده است، در این مناطق جاهای بسیاری وجود دارد که در آن‌ها، کمیت ستارگان و ماده‌‌‌ی بین‌‌‌ستاره‌‌‌ای تقریباً برابر است. مقدار غبار، حدود یک درصد گاز1 می‌‌‌باشد. ذرات پر‌‌‌انرژی پرتو کیهانی با این گاز و غبار آمیخته است. یک میدان مغناطیسی کهکشانی ضعیف، اما خیلی مهم، نیز وجود دارد.

در حال حاضر، مهم‌‌‌ترین رصدها از محیط بین‌‌‌ستاره‌‌‌ای در طول‌‌‌موج‌‌‌های رادیویی و فروسرخ صورت می‌‌‌پذیرد، چرا که قله‌‌‌ی تابش، اغلب در این طول‌‌‌موج‌‌‌ها قرار دارد. البته بسیاری از انواع مواد بین‌‌‌ستاره‌‌‌ای2 را نمی‌‌‌توان بر اساس گسیل یا جذب آن‌ها شناسایی کرد. اصولاً، جرم این گونه مواد ممکن است از جرم مشاهده شده‌‌‌ی مجموع مواد دیگر بیش‌تر باشد. با وجود این، بر اساس تأثیرات گرانشی ماده‌‌‌ی بین‌‌‌ستاره‌‌‌ای می‌‌‌توان به یک حد بالا برای کل جرم این ماده، بدون توجه به شکل آن، دست یافت. این حد را حد اورت3 می‌‌‌نامند.


ادامه مطلب
0 نظر
28 اسفند 1391
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

ستاره ها

دسته بندی: ستارگان،
294 بازدید

ستاره ها

ستاره ها گوی های بزرگی از گاز بسیار گرم اند که به واسطه ی نورشان می‌درخشند. دمای آن‌ها در سطح، هزاران درجه و در داخل، بسیار بیشتر است. در این دماها ماده نمی‌تواند به صورت های جامد یا مایع وجود داشته باشد.گازهایی که ستاره ها را میسازند، بسیار غلیظ تر از گازهایی است که معمولا بر سطح زمین وجود دارد.چگالی فوق العاده زیاد این گازها معلول فشارهای عظیم داخل ستاره ها است.

ستاره ها در فضا حرکت میکنند، اما حرکت آن‌ها به آسانی مشهود نیست.در طول یک سال ،هیچ تغییری را در وضعیت نسبی آنها نمی‌توان یافت.حتی در هزار سال نیز حرکت قابل ملاحظه ای در آنها مشاهده نمی شود. نقش و الگوی آنها در حال حاضر کم و بیش دقیقا همان است که هزار سال پیش بود.این ثبات، پیامد فاصله ی عظیمی است که میان ما و آنها وجود دارد.با این فواصل، چندین هزار سال طول میکشد که تغییر قابل ملاحظه ای در نقش ستار ها پدید آید.این ثبات ظاهری مکان ستاره ها موجب شده است که نام متداول "ثوابت" به آنها اطلاق شود.

ستاره ها کراتی سوزان و متشکل از گاز های ملتهب هستند که بر خلاف سیارات از خود گرما و نور ساطع می کنند.خورشید ما یک ستاره است.با اینکه خورشید یک میلیون برابر بزرگتر از زمین است اما ستاره بزرگی به حساب نمی آید و در کیهان ستاره های بسیار بزرگتر از خورشید هم یافت می شود.پس از خورشید نزدیک ترین ستاره به ما بیش از 4 سال نوری فاصله دارد.فاصله برخی از ستاره هایی که در شب می بینیم به صدها هزار سال نوری هم می رسد.کوچکترین ستاره های درخشان کوتوله‌های سفید نام دارند.با این که این ستاره ها تقریبا هم اندازه زمین هستند جرم و چگالی زیادی دارند.از طرفی بعضی ستاره های در حال مرگ بسیار بزرگ و غول آسا هستند.بزرگی تعدادی از این ابرغول ها به 50 میلیون برابر خورشید میرسد.بعضی از ستاره ها که ما آنها را ابرنواختر می نامیم ناگهان به اندازه هزاران برابر خورشید می درخشند و سپس به تاریکی می گرایند و به ستاره نوترونی یا سیاهچاله تبدیل می شوند. در آغاز این بحث ابتدا بعضی از خصوصیات مشترک ستاره ها ذکر می شود و در ادامه با بررسی چرخه عمر آنها تفاوت های اصلی ستاره ها آشکار می شود.


ادامه مطلب
0 نظر
21 اسفند 1391
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

رویت هلال ماه

دسته بندی: اقمار،
255 بازدید

رویت هلال ماه

توجه به اینکه ماههای قمری براساس رویت ماه بوده و مراسم دینی مسلمانان هم بر پایه ماههای قمری انجام میگیرند رویت هلال ماه نو دارای اهمیت زیادی است.در وضعیت محاق٬ مطابق شکل زیر، ماه بین زمین و خورشید، قرار داشته و تمام سطح ماه که رو به زمین است تاریک و تقریبا غیر قابل مشاهده می باشد . در این حالت طبق تعریف علم ستاره‌شناسی(و نه تعریف شرعی)، اصطلاحاً ماه نو و یا متولد می‌شود و از این زمان به بعد، سن ماه را محاسبه می کنند(به این حالت مقارنه ماه وخورشید نیز گفته می شود، در زمان مقارنه اگر ماه بر روی یا در نزدیکی یکی از گره های مداری خود باشد، خورشید گرفتگی اتفاق می افتد.)

پس از گذشت حداقل 10 ساعت از مقارنه( قرار گیری ماه،زمین وخورشید در یک خط فرضی) در بهترین حالت و 15 ساعت در بدترین وضعیت، و با حداقل 7 درجه جدایی زاویه ای ماه از خورشید (از دید یک ناظر روی سطح زمین)که حد دانژون نامیده می شود، اولین و نازکترین هلال تشکیل شده و کم کم هلال قابل مشاهده خواهد بود.از دید شرعی طبق سنت پیامبر اسلام، درصورت مشاهده هلال جدید در هنگام غروب خورشید، این زمان آغاز ماه نو می باشد واز فردای آن روز ماه جدید قمری شروع می شود.در زمان ماه نو در روز ۲۹ یا ۳۰ ماه قمری ،رصدگران هلال با تمام تجهیزات (دوربین دو چشمی ،تلسکوپ،..) عصر هنگام در منطقه غرب آسمان ودر حوالی تقریبی غروب خورشید به شکار هلال و یا از دید شرعی به استهلال می پردازند.


ادامه مطلب
0 نظر
14 اسفند 1391
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

دنباله دارها

دسته بندی: شهاب سنگها،
328 بازدید

دنباله دارها

دنباله‌‌‌دارها توده‌‌‌هایی از یخ، برف و غبار هستند. قطر آن‌ها معمولاً از مرتبه‌‌‌ی 10Km یا کم‌تر است. هستة آن‌ها را تکه‌‌‌های یخ و گاز منجمد، آمیخته با سنگ و غبار، می‌سازد. در مرکز آن‌ها، احتمالاً یک هسته‌‌‌ی صخره‌‌‌ای وجود دارد.

واژه انگلیسی comets (دنباله دارها) از اصطلاح لاتینی stella cometea به معنی "ستاره های گیسو دراز" مشتق شده است.

دنباله‌‌‌دار، زمانی که دور از خورشید قرار دارد، نامرئی است. نزدیک‌‌‌تر، در فاصله‌‌‌ی 2AU، گرمای خورشید شروع به ذوب کردن یخ و برف می‌‌‌کند. گاز و غبارِ برخاسته، پوشی را موسوم به گیسو (Coma ) اطراف هسته می‌‌‌سازد. فشار تابشی و باد خورشیدی، گاز یونیده و غبار را از خورشید دور می‌‌‌کند و دنباله‌‌‌ای را برای دنباله‌‌‌دار به‌‌‌وجود می‌‌‌آورد.

بالا: دنباله دار مارکوس در سال 1957. پایین سمت چپ: در ژوئیه 2005 فضاپیمای Deep Impact قطعه‌‌‌ای را به‌‌‌اندازه‌‌‌ی یک یخچال و با جرم پنج برابر انسان به هسته‌‌‌ی دنباله‌‌‌دار Tempel 1 پرتاب کرد. قطر هسته‌‌‌ دنباله‌‌‌دار (پایین سمت راست) پنج کیلومتر است. پایین وسط: تصویر هسته‌‌‌ی دنباله‌‌‌دار هالی که به‌‌‌وسیله‌‌‌ی فضاپیمای گیوتو (Giotto) در سال 1986 گرفته شد. اندازه‌‌‌ی تقریبی هسته 13 در 7 کیلومتر است. فوران‌‌‌های غبار از دو ناحیه‌‌‌ی هسته سرچشمه می‌‌‌گیرند.

دنباله همواره به‌‌‌سمت دور از خورشید نشانه رفته است، و این موضوعی بود که در قرن شانزدهم مورد توجه قرار گرفت. معمولاً دو دنباله وجود دارد، یک دنباله‌‌‌ی یونی (Ion Tail ) (دنباله‌‌‌ی گازی) و یک دنباله‌‌‌ی غباری (Dust Tail ). گاز نسبتاً یونیده و ذرات بسیار ریز غبار در دنباله‌‌‌ی یونی به‌‌‌وسیله‌‌‌ی باد خورشیدی رانده می‌‌‌شوند. کمی از نور این دنباله ناشی از نور بازتابیده‌‌‌ی خورشید است، اما بیش‌تر نور دنباله‌‌‌ی یونی از گسیل اتم‌‌‌های برانگیخته سرچشمه می‌‌‌گیرد. فشار تابشی باعث دنباله‌‌‌ی غباری می‌‌‌شود. از آنجا که سرعت ذرات در این دنباله کم‌تر از دنباله‌‌‌ی یونی است، دنباله‌‌‌ی غباری اغلب از انحنای بیش‌تری نسبت به دنباله‌‌‌ی یونی برخوردار می‌‌‌باشد.


ادامه مطلب
0 نظر
7 اسفند 1391
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

تبلیغات

logo-samandehi