تبلیغات





سیاره زحل

دسته بندی: سیارات،
298 بازدید

سیاره زحل

ماموریتهای عبور از کنار زحل که با پایونیر2،ویجر1 و ویجر 2 انجام گرفت،اطلاعات سرشاری در اختیار ما گذاشت که تحلیل آنها مستلزم سالها وقت است. در اینجا ، به اجمال نگاهی خواهیم داشت به برخی اکتشافات محسور کننده ای که این کاوشگر ها عمل آورده اند .ابتدا بهتر است آنچه را پیش از ارسال کاوشگر ها به فضا میدانسته ایم ،بررسی کنیم .این دانسته ها واقعیت هایی اند که هنوز هم برای رصد هایی که شما به عمل میاورید مناسب است. زحل به علت حلقه ی آشکاری که دارد زیباترین سیارات است.گردش زحل در مدار خود تقریبا سی سال طول میکشد: یعنی،حرکت ظاهری زحل از میان برج های دایره البروج بسیار کند است. با کمک تلسکوپ های آماتوری سال های بسیاری طول میکشد تا کجی محور چرخش زحل (تقریبا 27درجه) معلوم شود؛ زیرا طی یک دوره تقریبا 14ساله ما سمت بالای حلقه های آن را می بینیم، سپس در حدود یک سال به نظر می رسد که این حلقه ها "لبه –نما" شده اند وبعد از آن منظره ای از زیر حلقه ها می بینیم. در سال 1966 وبار دیگر در سال 1980 حلقه ها به صورت لبه-نما دیده شدند، که با تلسکوپ های معمولی دیده نمی شدند ، زیرا بسیار نازکند (ضخامت آن ها حدود 50 متر است).اما این حلقه ها ساختار عمودی دارند که در آن بعضی ذرات موجود در بعضی نواحی از سطح متوسط بالا می آیند و در نواحی دیگر زیر سطح متوسط می روند؛ به طوری که عمق آن ها به 1Km می رسد.


ادامه مطلب
0 نظر
27 تیر 1392
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

سیاره نپتون

دسته بندی: سیارات،
371 بازدید

سیاره نپتون

کشف اورانوس انگیزه رصد آن سیاره و حرکت مداریش را پدید آورد. بنابر قوانین کپلر، اگر اورانوس تنها سیاره ای می بود که خورشید را دور می زد، مدار آن یک بیضی می شد و اورانوس در امتداد این مدار چنان حرکت می کرد که در زمان های مساوی سطوح مساوی جاروب کند. اما اورانوس تنها سیاره در منظومه شمسی نیست و هر سیاره دیگری حرکت آن را دستخوش اختلال (آشفنگی گرانشی) می کند. جمع جبری این اختلال ها به صورت انحراف هایی در موضع واقعی اورانوس، البته در مقایسه با وضع مفروضی که سیارات دیگر وجود نداشته باشند، ظاهر می شود. آنچه انتظار داریم فقط این نیست، بلکه انحراف کلی را می توان با محاسبه تک تک انحراف ها به کمک قوانین جاذبه نیوتون پیشگویی کرد.

وقتی اختلال های همه سیارات شناخته شده محاسبه شد و تصحیحات ضروری دیگری درباره آن ها به عمل آمد، باز هم میزان انحراف اورانوس از موضع پیشگویی شده بسیار زیادتر بود و این گمان قوت گرفت که باید شیء دیگری این اختلال را پدید آورده باشد. برای دو اخترشناس، یکی جان آدامز انگلیسی و دیگری ژوزف لووریه فرانسوی، مستقل از یکدیگر، این سؤال مطرح شد "این شیء باید کجا باشد و چه جرمی باید داشته باشد تا اختلال های غیرمنتظره مشاهده شده در اورانوس را ایجاد کند؟" آنان با فرض اینکه سیاره ناشناخته ای در منظومه شمسی وجود دارد و این سیاره مانند سیارات دیگر تابع قانون جاذبه است، محتمل ترین محل را محاسبه کردند. پیشگویی های آن ها هر دو تقریبا یکسان بود. هر دو درصدد درآمدند تا یک اخترشناس رصدی را برای یافتن این سیاره جدید ترغیب کنند. آدامز در کمبریج ناکام ماند، اما درخواست لووریه با پاسخ مثبت یوهان گرتفرید گاله از رصدخانه برلین مواجه شد؛ گاله در نخستین شب جستجویش سیاره جدید را یافت. جای این سیاره کمتر از یک درجه با محلی که آدامز و لووریه پیشگویی کرده بودند تفاوت داشت. این کشف که در 23 سپتامبر سال 1846 تحقق یافت، یکی از مهم ترین پیروزی های اخترشناسی تا آن زمان به شمار می رفت ، زیرا مهر تأیید دیگری بر توصیف جاذبه عمومی نیوتون می گذاشت و ارزش پیشگویی کردن آن را به اثبات می رساند.


ادامه مطلب
0 نظر
21 تیر 1392
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

سیاره اورانوس

دسته بندی: سیارات،
274 بازدید

سیاره اورانوس

اورانوس که نامش از رب النوعی گرفته شده است که از خائوس (آشوب) برخاست و تجسم آسمان شد، از قدر ظاهری 5.7 است از این رو به دشواری بسیار در شرایط مساعد می‌توان آن را با چشم برهنه دید. کم سویی آن معلول فاصله زیادش، هم از خورشید است که بر آن نور میافکند و هم از زمین که از آن رویت می‌شود.

اورانوس در آسمان همان مسیری را می پیماید که سیارات دیگر می پیمایند، اما حرکت ظاهری آن نسبتا کند است و هر گردش آن به دور خورشید تقریبا در 84 سال تمام می‌کند. حرکت آن از افق غربی زمین به جانب افق شرقی در حدود 4 درجه در هر سال است.

این سیاره شباهت زیادی به سیارات بزرگ دیگر، مشتری و زحل و زمین دارد. جو آن به احتمال زیاد متشکل است از آمیزه ای آمونیاک، متان و هیدروژن. درصد آمونیاک در قیاس با متان و خاصه هیدروژن نسبتا کم است.

اورانوس درتلسکوپ به سبب وفور متان، قرصی به سبز رنگ به چشم می آید. گه گاه لکه های سفیدی بر سطح سیاره پدیدار می‌شود.این لکه ها برای تعیین دوره تناوب مفیدند. این سیاره هفتمین سیاره از خورشید و سومین سیاره مشتری گون است.

عکس های بسیار خوبی که با بالون بی سرنشین استارتوسکوپ Π گرفته شد . یخ بودن اورانوس و نیز تیرگی کناره ای در ان را نشان داد . بر این عکس ها هیچ علائم نواری پایداری مشاهده نشد . ولی تصویر هایی که به وسیله ویجر2 و تلسکوپ فضایی هابل گرفته شده حاکی از وجود ساختاری نواری ، شبیه مشتری و زحل ، در اورانوس است .


ادامه مطلب
0 نظر
13 تیر 1392
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

سیاره مشتری

دسته بندی: سیارات،
434 بازدید

سیاره مشتری

همراه با زحل، اورانوس و نپتون، مشتری یکی از غول­های گازی منظومه شمسی است. جرم آن به تنهایی دو برابر و نیم مجموع دیگر سیارات است. جرم داخلی آن را عمدتاً هیدروژن (71%) و هلیوم (24%) تشکیل می­دهد و 5% باقی­مانده به عناصر سنگین­تر اختصاص دارد. از اینرو ترکیبات آن همچنان شبیه سحابی خورشیدی­ای است که از آن ساخته شد. جالب است بدانید اگر مشتری جرم بیشتری داشت، قطر آن عملاً کاهش می­یافت، بنابراین حجم آن حداکثر حجمی است که یک سیاره با این ترکیبات می­تواند داشته باشد.

مشتری،زحل ،اورانوس و نپتون گروه سیارات بزرگ را تشکیل می دهند که به خاطر حجم های عظیم،جرم های بزرگ و چگالی های کم شان متمایزاند. مشتری از همه ی سیارات حجیم تر است: می تواند در حجمی که اشغال کرده است همه ی سیارات دیگر را جای دهد.جرم آن نیز عظیم است.سیصد کره به سنگینی زمین لازم است تا با مشتری موازنه کند.

چه می بینیم؟

با چشم برهنه.مشتری به چشم برهنه چو شی ءِ پرنور زرد رنگی می آید که به کندی از برج های دوازده گانه ی منطقه البروج می گذرد و در اندکی و در اندکی کمتر از 12 سال یک دور کامل را می پیماید.

تنها یک ستاره وجود دارد که در روشنی بر مشتری فزونی دارد و آن شعرای یمانی است و تنها سیاره ی زهره و گاه سیاره ی مریخ است که از او پر نور تر اند.مشتری تقریبا شش ماه از سال،هرشب به صورت سیاره ای دخشان در پهنه ی ستارگان دیده می شود.


ادامه مطلب
0 نظر
7 تیر 1392
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

سیاره مریخ

دسته بندی: سیارات،
351 بازدید

سیاره مریخ

مریخ را اغلب سیاره سرخ می‌نامند. سیاره‌ای صخره‌ای است با قطری نصف قطر زمین اما جرمی یک دهم آن. رنگ متمایل به قرمز به دلیل وجود اکسیدهای آهن بر سطح آن است که به سنگ آهن یا زنگار معروفند. جو رقیقی دارد، با غلظتی حدود یک صدم جو زمین که عمدتاً از دی‌اکسید کربن (95%) ساخته شده است. نیتروژن (3%)، آرگون (1.6%) و رگه‌هایی از بخار آب و اکسیژن هم در آن یافت می‌شود. از آنجا که محور زمین و مریخ به یک اندازه کج است، فصل‌های مشابهی دارند؛ با این تفاوت که طول فصل‌ها در مریخ حدود دو برابر زمین است، چرا که سال مریخی تقریبآ به اندازۀ دو سال زمین طول می‌کشد. دمای سطح مریخ از 140- درجه سانتیگراد در زمستان تا 20 درجه سانتیگراد در تابستان در نوسان است. مریخ همچنین از طوفان‌های گرد و غبار رنج می‌برد که گاه‌گاهی می‌تواند کل سطح آن را بپوشاند.

دو کلاهک یخی قطبی دارد که عمدتاً از یخِ آب ساخته شده، ولی لایه‌ای از دی‌اکسید کربن جامد (یخ خشک) روی آن را پوشانده است. در قطب جنوب عمق لایۀ دی‌اکسید کربن 8 متر است که بر روی یخِ آب به ضخامت 3 کیلومتر و در محدوده‌ای به قطر 350 کیلومتر قرار دارد. قطر کلاهک قطب شمال 1000 کیلومتر و ضخامت آن حدود 2 کیلومتر است. در زمستان، یخ خشک لایه‌ای یک متری را روی یخِ آب (در قطب شمال) ایجاد می‌کند که باعث کاهش دی‌اکسید کربن موجود در اتمسفر و به دنبال آن کاهش فشار جو می‌شود.


ادامه مطلب
0 نظر
28 خرداد 1392
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

سیاره عطارد

دسته بندی: سیارات،
279 بازدید

سیاره عطارد

عطارد از همه سیارات دیگری که با چشم غیر مسلح دیده می شوند،اغفال کننده تر است.این سیاره گاهی به صورت یک شئ صبحگاهی ظاهر می شود،که در حدود یک ساعت پیش از طلوع خورشید ، طلوع می کند و گاهی به صورت یک شئ شامگاهی ظاهر می شود ،که در حدود یک ساعت بعد از غروب خورشید،غروب می کند.

این چرخه در یک سال فقط سه بار تکرار می شود.ناظران باستانی نمی دانستند که یک شئ واحد را به تناوب در صبحگاه و شامگاه می بینند.از این رو یونانیان این سیاره را به هنگامی که شامگاه ظاهر می شد مرکوری و وقتی در صبحگاه ظاهر می شد آپولو می نامیدند.ابهام وضع عطارد با این واقعیت توضیح داده می شود که این سیاره با فاصله متوسط 58 میلیون کیلومتر با 0.4 واحد نجومی ،که کمتر از نصف شعاع مداری زمین است ، خورشید را دور می زند.در نتیجه،هرگز در موضعی با زاویه بیشتر از 28 درجه نسب به خورشید ظاهر نمی شود.چون زمین با سرعت 15 درجه در ساعت به دور خود می چرخد، عطارد کمتر از دو ساعت پیش از خورشید طلوع می کند و در این حال یک شئ صبحگاهی به نظر می رسد و کمتر از دو ساعت پس از خورشید غروب می کند و در این حال یک شئ شامگاهی به نظر می رسد.عطارد تنها در نور فلق و شفق دیده می شود و در این شرایط جزئیات سطح آن مبهم می ماند.


ادامه مطلب
0 نظر
21 خرداد 1392
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

سیاره زهره

دسته بندی: سیارات،
359 بازدید

سیاره زهره

زهره از بسیاری جهات شایان توجه است:

آ.به جز خورشید و ماه و ستاره های دنباله دار بسیار نادر،پر نورترین جرم آسمانی است.وقتی که در حد اعلای روشنی است،به هنگام روز دیده می شود و در تاریکی شب از اشیاء سایه می اندازد.

ب.از هر سیاره ی دیگری به زمین نزدیک تر می شود و به 42ملیون کیلومتری آن می رسد.

پ.مدار آن فقط 0.007 است.اگر چه در سه دهه ی اخیر با ارسال کردن چند سفینه ی مدار گرد و سعی در فرود چندین گردونه ی مجهز به ابزار های اندازه گیری،اطلاعات قابل ملاحظه ای در مورد جو و سطح سیاره بدست آمده است ولی هنوز اطلاعات ما از آن اندک است و زهره همچنان یک سیاره ی اسرار آمیز به شمار می رود.

مواقع رصد کردن سیاره ی زهره

دوره ی هلالی زهره 584 روز است.در نیمی از این مدت(اندکی کمتر از ده ماه)زهره پیش از خورشید طلوع می کند و در نیم دیگر بعد از آن غروب می کند.

نکته:

1-در این مورد یونانیان و رومیان باستان(و نیز اقوام دیگر)تصور می کردند که دو شی ءِ متفاوت را مشاهده می کنند.آنها((ستاره ی))بامدادی را لوسیفر یا ائوسفوروس و ستاره ی شامگاهی را هسپروس می نامیدند.در کتب نجوم قدیم،آنها را کوکب های مسائی و صباحی می خواندند.نام ونوس(زهره)را به افتخار اله عشق و زیبایی بر این سیاره نهاده بودند.

2- مدار زهره دایره است(خروج از مرکز 0.007).تصویر مدار آن بر کره آسمان بیضی بسیار کشیده ای نزدیک به خط مستقیم است.چنین به نظر می رسد که زهره بر این خط به شرق و غرب خورشید نوسان می کند.


ادامه مطلب
0 نظر
14 خرداد 1392
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

سیاره زمین

دسته بندی: سیارات،
332 بازدید

سیاره زمین

زمین در جمع هشت سیاره ای که بر گرد خورشید می گردند از سیارات کوچک به شمار می رود از حیث قطر و جرم ، پنجمین سیاره و از لحاظ فاصله از خورشید سیاره سوم است . از این ها گذشته سیاره ای شبیه چند سیاره دیگر .تا آنجا که مشاهده شده تنها جایی در جهان است که در آن حیات وجود دارد .

زمین به هیچ وجه پایگاه مناسبی برای رصد های نجومی نیست .مشکل اصلی ساکن نبودن آن است .همه رصد های را باید به خاطر حرکت زمین تصحیح کرد . به علاوه حرکت زمین حرکتی ساده نیست ؛ بلکه ترکیب بسیار پیچیده ای از دست کم شش حرکت اساسی دارد.

- زمین به دور محورش دوران می کند.

- محور زمین به گرد خورشید می گردد.

- محور زمین حرکت تقدیمی دارد.

- محور زمین حرکتی ترقصی دارد.(رقص محوری)

- خورشید به همراه زمین و 7 سیاره دیگر در جمع خوشه محلی ستارگان با سرعت 20 کیلومتر در ثانیه یه سمت ستاره نسر واقع در حرکت است.

- خوشه محلی ستارگان یا سرعتی در حدود چند صد کیلومتر در ثانیه بر گرد مرکز کهکشان ما می گردد.

حواس آدمی این حرکات را نمی یابد ، همانطور که مسافران قطاری که با حرکت یکنواخت پیش می رود سرعت آن را حس نمی کنند. تنها موقعی که مسافران از پنجره بیرون را نگاه میکنند متوجه سرعت واقعی قطار می شوند. برای ناظر زمینی هم وضع بر همین منوال است .برای پی بردن به حرکات واقعی زمین مرجع باید حرکت جرم های سماوی دیگر باشد .


ادامه مطلب
0 نظر
7 خرداد 1392
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

سیاره (سیارک) پلوتون

دسته بندی: سیارات،
316 بازدید

سیاره (سیارک) پلوتون

راصدان متعددی با دلبستگی فراوان حرکتهای مداری اورانوس و نپتون را دنبال کرده اند. در سال های اولیه 1900 پرسیوال لاول بنیانگذار رصد خانۀ لاول در فلاگ استاف آریزونا به این نتیجه رسید که نپتون نمیتواند همۀ اختلالهای موجود در مدار اورانوس را توجیه کند. او با محاسبات ریاضی پیشگویی کرد که باز هم ممکن است سیاره ی دیگری وجود داشته باشد. کلاید تومبا،دستیار وی در رصد خانه ی لاول بعدا بسیاری از عکس هایی را که شب هنگام با میکروسکوپ چشمکی گرفته شده بود بررسی و تحلیل کرد.

تومبا در سال 1930 محل پلوتون را مشخص کرد.اگر ابتدا یکی از عکسها و سپس دیگری را تصویر کنیم، ملاحظه میکنیم که جسمی که در آن 6 روزحرکت کرده چگونه جابه جایی به عقب و جلو را آشکار میکند.امروزه میدانیم جرم پلوتون بسیار کوچک تر از آن است که بتواند تغییرات چشمگیری در مدارهای اورانوس و نپتون ایجاد کند،واز این رو اغلب پژوهشگران کشف پلوتون را رویدادی تصادفی میدانند.از سوی دیگر،که بدون انگیزه ی قوی پرسیوال لاول وشیوه های تجسس توان فرسای کلاید تومبا،پلوتون سالها نا مکشوف میماند.این سیاره را به نام خدای اسطوره ای زیر زمین،پلوتون نامیدند.جالب است که دو حرف این سیاره (PوL) با دو حرف اول (Percival Lowell)انطباق دارد و نماد پلوتون P با این دو حرف شناخته شده است.


ادامه مطلب
0 نظر
28 اردیبهشت 1392
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

سیارک ها

دسته بندی: سیارات،
251 بازدید

سیارک ها

سیارک‌‌‌ها گروه بزرگ و پراکنده از اجسامی را تشکیل می‌‌‌دهند که ‌‌‌دور خورشید می‌چرخند. قدیمی‌‌‌ترین و شناخته‌شده‌ترین آن‌ها، کمربند اصلی سیارک‌‌‌ها بین مریخ و مشتری با فاصله‌‌‌ی 2.2AU تا 3.3AU از خورشید می‌‌‌باشد. مدار دورترین سیارک‌‌‌ها، بسیار فراتر از پلوتون قرار دارد؛ در حالی که برخی از آن‌‌‌ها از زمین هم به خورشید نزدیک‌‌‌تر می‌‌‌شوند. قطر سیارک‌‌‌ها از صدها متر تا صدها کیلومتر متغیر است. بزرگ‌‌‌ترین سیارک، سِرس، در گروه سیاره‌‌‌های کوتوله جای می‌‌‌گیرد. مرز بین سیارک و شهاب‌واره مشخص نیست. ساختمان و ترکیب سیارک‌‌‌ها بسیار متفاوت است؛ از توده‌‌‌های یخی شبه‌‌‌دنباله‌‌‌دار و مواد سست گرفته، تا اجسام جامد سخت صخره‌‌‌ای یا آهنی-نیکلی.

تصویر سمت چپ، سیارک گاسپرا هست که توسط فضاپیمای گالیله گرفته شده است. قطر کوچکترین حفره آن 300 متر است. تصویر سمت راست، سیارک اروس است که فضاپیمای نییر از فاصله 200 کیلومتری تصویر آن را گرفته است. حفره بالایی در حدود 5 کیلومتر قطر دارد. این فضاپیما حدود یک سال دور اروس چرخید و در سال 2001 بر روی آن فرود آمد.

برای مشاهده‌‌‌ی سیارک به تلسکوپ نیاز است، چرا که حتی روشن‌‌‌ترین آن‌ها را نیز نمی‌‌‌توان با چشم غیر مسلح دید. هر چند با یک تلسکوپ بزرگ به سیارک‌‌‌ها نگریسته شود، آن‌ها نیز مانند ستارگان، نقطه‌‌‌هایی نورانی‌‌‌اند. تنها، حرکت آهسته‌‌‌ی آن‌ها در مقابل زمینه‌‌‌ی ستارگان نشان می‌‌‌دهد که آن‌ها عضوی از منظومه شمسی می‌‌‌باشند. چرخش سیارک، به یک تغییر منظم نور منجر می‌‌‌شود. در بیش‌تر موارد، دامنه‌‌‌ی تغییر نور خیلی کم‌تر از یک قدر است، و معمولاً دوره تناوب چرخش بین 4 تا 15 ساعت می‌‌‌باشد.


ادامه مطلب
0 نظر
21 بهمن 1391
امتیاز: 1 2 3 4 5
Telesmic

logo-samandehi